Niebo sie otwiera wierzcho3kami sosen,
Ga3eziami szarpie niecierpliwy wiatr.
S3once w piasek rzuca okruchami z3ota,
Gubi swe promienie w¶rÃłd wysokich traw.
P3onie w twoich w3osach wst±?ka czy kokarda.
Zaraz nasz powita twoich oczu blask.
Siedzisz i zaplatasz piekne swe warkocze.
Zaraz powiesz z dum±, ?e ju? masz piea lat.
Hej! Hej! Hej! Florentyno!
- Wo3a echo w¶rÃłd drzew.
Hej! Hej! Hej! Florentyno!
W dali s3ychaa twÃłj ¶miech.
Hej! Hej! Hej! Florentyno!
- Wo3a echo znad wzgÃłrz.
Hej! Hej! Hej! Florentyno!
Dzi¶ odnajde cie znÃłw.
Patrzysz jak ?egluj± stada chmur po niebie.
S3uchasz bajek, ktÃłre opowiada las.
S3once na twym nosku nowe piegi liczy.
Pewnie ich przybedzie du?o tego dnia.
S3once ju? w zenicie, wokÃಗ kr±?± osy.
Leje sie do szklanki morelowy sok.
Wypij, Florentyno, zdrowie wszystkich dzieci.
W¶rÃłd wysokich sosen stanie dla nich dom.
Hej! Hej! Hej! Florentyno!
- Wo3a echo w¶rÃłd drzew.
Hej! Hej! Hej! Florentyno!
W dali s3ychaa twÃłj ¶miech.
Hej! Hej! Hej! Florentyno!
- Wo3a echo znad wzgÃłrz.
Hej! Hej! Hej! Florentyno!
Dzi¶ odnajde cie znÃłw.
|